فصلى را به توضيح آن ، اختصاص مىدهد . ب ) برخى از واژه‌هاى دشوار يا واژه‌هايى را كه در ارائه تصويرى روشن از صفات اخلاقى مؤثّر ، توضيح مىدهد . ج ) به مباحث اساسىاى كه مربوط به تبيين صفت حسنه يا رذيله است ، مىپردازد ؛ نظير اين‌كه صفات حسنه ، منطبق با فطرت و صفات رذيله ، مخالف با فطرت است و طرح سؤال‌هايى از قبيل اين‌كه : راه تحصيل صفات حسنه و گريز از صفات رذيله چيست ؟ و . . . . د ) روايات و آياتى را كه مربوط به صفات حسنه يا رذيله مورد بحث باشد ، ياد مىكند . ه ) حضرت امام رحمه الله در فصول كتاب ، فصلى را به پند و نصيحت ، اختصاص داده است . 2 . چنان كه از لابه لاى مطالب كتابْ هويداست ، امام رحمه الله به بسيارى از كتب روايى ، فقه الحديثى ، اخلاقى ، فلسفى ، عرفانى و . . . مراجعه داشته و به مناسبت ، از آنها ياد كرده است . « 1 » در پايان كتاب ، بيش از يكصد منبع براى كتابْ ذكر شده است كه نشان دهنده وسعت نگرش و عمق مباحث ايشان است . 3 . حضرت امام رحمه الله به مناسبت ، پس از يادكردِ ديدگاه بزرگانى همچون علّامه مجلسى ، « 2 » فيض كاشانى ، « 3 » غزالى ، « 4 » صدرالمتألهين ، « 5 » شيخ الرئيس ، « 6 » خواجه عبداللَّه انصارى « 7 » و . . . به تأييد يا نقد ديدگاه آنها پرداخته است . 4 . صبغه حاكم بر كتاب ، صبغه اخلاقى و عرفانى است . از اين رو ، كتاب گرچه به

--> ( 1 ) . ر . ك : شرح حديث جنود عقل و جهل ، ص 13 ، 164 ، 215 ، 239 ، 260 ، 401 ، 410 و . . . ( 2 ) . ر . ك : همان ، ص 22 . ( 3 ) . ر . ك : همان ، ص 27 . ( 4 ) . ر . ك : همان ، ص 12 13 . ايشان به شدّت از كتاب احياء علوم الدين غزالى انتقاد كرده و آن را حاوى نقل‌هاى بىفايده و دروغ دانسته و براى تربيت اخلاقى ، بازدارنده معرّفى كرده است . ( 5 ) . ر . ك : همان ، ص 231 و 401 . ( 6 ) . ر . ك : همان ، ص 163 و 260 . ( 7 ) . ر . ك : همان ، ص 215 .